poezja.koscian.net

dotykając plecami czerwonej ściany
pragnę się z nią utożsamić
maskując czerwone oczy
próbuję namalować uśmiech-
nieszczery
oni też tacy byli.
coraz bardziej coraz mocniej
uderzam potylica w pustaki
mając beznadziejną nadzieję
na wejście do ich grona.
bezowocnie szukam na ścianie jakiegoś punktu zaczepienia. odpycha mnie. gdybym miała siłę rozbiłabym ją i byłabym nią gdybym miała.

Teraz mogę się tylko odwrócić…

Komentarze (0) »

będąc uwieszeni między czerwoną otchłanią
jesteśmy niepokonani
dając sobie słowo – będzie dobrze.
chcąc ruszyć w którąkolwiek stronę
by nie spaść
trzymamy się kurczowo starych niewypowiedzianych zasad
łudzimy się .
godzimy się.
w czasie gdy linie coraz cieńsze.
na darmo mówimy piękne słowa.
oszukując się.
obłuda?

Komentarze (0) »

Łzy, bicie serca, utrata ufności
Tyle kosztowała Józefa chwila Bozej radości
Gdy Maryja “fiat” powiedziała
Cała Bogu się oddała
Stwórca Anioła zesłał swego
By on zrozumiał co w tym jest jego
I podjął zadanie godne świętości
Otrzymał wieniec wiecznej radości

Komentarze (0) »

choć tyle zła na świecie
chełpimy się, że
wciąż jeszcze żyją serca
od kwiatów piękniejsze
wciąż żywe i pachną życiem
nie więdną
choć czasem zawstydzone
przygasną na chwilę
aby na nowo
rozkwitnąć w krasie
i dźwięcznym akordem zabić
z podwójną siłą
na alarm miłości
wciąż pięknej i żywej
uzdrawianą purpura
krwi aksamitnej i świeżej
- dopóki, dopóty
ona w naszych żyłach płynie
żyć i pięknieć będzie miłość
ciepła jak płomień
i śliczna jak róża
inna od wszystkich - ona - nie więdnie!

Komentarze (1) »

wciąż na tropie poszukiwań jestem
strudzona
nie mogę dosięgnąć horyzontu
może trywialne i banalne wyzwanie
lecz
ja gonię za prawdą…
smucę się gdy blisko jestem
a wiry życia mącą ją…
- kiedy w marzeniach
przebijam horyzont
i widzę,
że ta której szukałam naga jest
z bezsilności płaczę…
- czy zdążę
zanim rzeczywistość
wygra z czasem mego istnienia…?

Komentarze (0) »

w plejadzie kolorów
szukam swej barwy
ma byś przejrzysta
i nie rzucać cienia
- z jej nieskazitelności
wyłowię niewinność
taką czystą i białą
spróbuję pójść w kontakt z odbiciem
obym
z jutrznią wschodzącą
i o zachodzie słońca
nie rumieniała się
za bezwstydną pyszałkowatość
ona jest taka zimna
i bezbarwna…

Komentarze (0) »