http://poezja.koscian.net kościański serwis poetycki Tue, 14 Aug 2007 13:33:54 +0000 http://backend.userland.com/rss092 en Ciemno... cicho... noc... ale czuję Jego moc... On jest przy mnie dzień i w nocy, nawet kiedy zamknę oczy... kocham... milczę... nie muszę mówić, On wie... patrzę w niebo, zbieram myśli nie wiem co mi się przyśni... patrzę w gwiazdy, zmrok zapada i powieka mi opada... On jest... jedna łza... nic więcej... moja modlitwa http://poezja.koscian.net/2007/08/14/noca/ Kanapka na stole Krzyczy że zaraz się zestarzeje Mikrofalówka pluje ciepłem Lodówka szczypie zimnem A ja kocham sercem http://poezja.koscian.net/2007/04/28/serce/ Stoimy tu już całą wieczność całkiem samotni, wycieńczeni. To tu stajemy się nieśmiertelni, wciąż ten sam powiew nasze ciała otula, kradnie nam troski bezpowrotnie, napełnia świeżością. To tutaj wciąż ten sam wiatr poi nasze dusze życiem najsłodszym, przegania słone wspomnienia i dłonie nasze do snu utula. http://poezja.koscian.net/2007/04/28/wiatr/ W tym miejscu, gdzie kończy się ludzki pośpiech, gdzie cisza i spokój swe gniazdo uwiły, gdzie brak codziennych cielesnych uciech, a pamięć i chwała o wolność walczyły, Stanął na baczność, w Obronie lekkiego wiatru podmuchu Stanął jak słup, lecz jego duch cały czas jest w ruchu. Obrasta wciąż w ptasich stópek drobne ślady, stara koszula na jego piersi gnije, lecz ... http://poezja.koscian.net/2007/04/28/posag/ Smutek dziś ogarnął serc samotnych trzydzieści, Porwał nasze dusze na strzępki, ból ogarnął nas wielki. Modlę się wciąż do Boga zaciskając mocno pięści, aby chór Jej śpiewał codziennie anielski... W szklance na dnie ostatnia kropla nadziei wysycha, Napełnijmy ją na nowo, tym razem pamięcią. Chwila goni chwilę, wszystko wciąż umyka, a nam jedynie w myślach zostają pobladłe zdjęcia. �w Twych dłoniach ... http://poezja.koscian.net/2007/04/28/zaloba/ wierzę że podniósłby peta przytulił ustami zaciągając się głęboko tylko po to by nie dać mu zgasnąć http://poezja.koscian.net/2007/04/26/bog/ Opuszkami palców sięgam nieba, W cieniu księżyca chowam troski, Gwiazd połysku jak wody mi trzeba, Jam córka nocy, ciemności Boskiej, W mroku miłość, szczęście, ukojenie, Zagościłam w domu ciemnością stojącym, Po korytarzach nocy uwielbiam błądzenie, Z księżycem walca delikatnie tańczącym, Na polanie z chmur jak motyl me żale, Płyną, by zniknąć pod skrzydłami nocy, Chłoną tą ciemność jak złodziej zuchwale, By ... http://poezja.koscian.net/2007/04/26/corka-nocy/ Konam w Twych ramionach, Odziana w resztki wspomnień, Chłodne dłonie gaszą palące serce, Ostatnim dotykiem miłości. Po licu spływa spopielona łza, Cicho upadając u stóp życia, Ostatnim spojrzeniem żegnając marzenia, Wysycha w morzu niespełnienia. Wtulona w pożółkłe pragnienia, Majaczę ostatnie miłosne wyznanie, Pod powiekami chowam obraz anioła, Konam w Twych ramionach-nadziejo. http://poezja.koscian.net/2007/04/26/konam/ W mojej głowie miłosne wisiorki wirujš jak oszalałe. Porywajš mnie do tańca, a tańczyć mam ochotę na wieki. Tylko przy Tobie stać, tylko z Tobš przebywać pragnę. http://poezja.koscian.net/2007/04/26/w-mojej-glowie-milosne-wisiorki/ Gniew mnie ogarnia w chwilach zwątpienia, Płacz zalewa moje serce gdy przyjaciele wartość jakąkolwiek tracą. Odtrącam często sam siebie, nie mówiąc ni słowa wbijam głębiej ostrze zwątpienia. Słuchając słów na płytkich wodach wartość tracących odcinam się od świata, który tworzyłem przez lat wiele. Tracę przekonanie o słuszności tego co robię, tego co mówię, Nie wiem czy to wszystko ma sens, gdy cierpiąc z błahych powodów zabijam ... http://poezja.koscian.net/2007/04/26/gniew-mnie-ogarnia-w-chwilach-zwatpienia/