luty
6 2007
Kategorie wpisu: Lipa
Namaluj mój portret kredką z papieru,
tak czystego jak ocean naszej miłości.
Użyj jedynie jednego koloru,
koloru naszej srebrzystej namiętności.
Na mym ciele namaluj odbicie swe lustrzane,
kryształem czystym jak łez potoki.
W Twych farbach serce me tkwi zalane
a miejsca w nim tyle, jak świat szeroki.
Trackback | RSS dla komentarzy