poezja.koscian.net

Łza - czystość duszy.
Łza - smutek ciała.
Łza - kropla radości.
Łza - …nieodłączny element życia

Komentarze (0) »

banda ślepców

nie potrafią kochać
nie umieją żyć
nie widzą nawet swej głupoty

sędziowie niesprawiedliwi
jak Piłat umywają ręce
wbijając kolejny gwóźdź

ograniczać innych
wznosić niewidzialne mury
tworzyć wyimaginowane podziały

opanowali to doskonale

Komentarze (0) »

Czekając
na jasne Twe spojrzenie
topię serce
w otchłani namiętności,
nie zważając na ostre
odbicia lustrzane
czasów, których pamiętać
mi nie wolno,
przebijam wodną taflę na wylot
uwalniając duszę
marzyciela…

Komentarze (2) »

Rodzimy się i umieramy, żyjemy i cierpimy.
Zaślepieni obłudą drogi życia nie widzimy.

Matczyne, ze smutku, wciąż krwawi łoże,
Syn co noc wraca o późnej porze.
Ciągła naiwność w jego żyłach płynie,
Rani duszę, każda jej część po kolei ginie.
W jego oczach wypala się wieczność,
Na osłabionych ramionach życia nie udźwignie.
Na jego ustach maluje się niewdzięczność,
A młodzieńczy zapał powoli stygnie.

Trudno mówić o ludziach szczęścia nie znających,
Trudniej spoglądać w lustro, gdy się do nich należy.
Powinniśmy wyciągać rękę do ludzi potrzebujących.
Można im pomóc, jeśli się tylko w to uwierzy.

Każdy człowiek w orkiestrze życia grający
Kiedyś w niewłaściwą strunę uderzy.
Wtedy to on uścisku przyjaciół oczekiwać będzie.
A co, jeśli nigdy go nie odnajdzie?

Co innego posiadać kochającą rodzinę,
Wiedzieć, że w domu zawsze ktoś czeka.
Kto za moje szczęście ponosi winę,
Kto wciąż wypatruje mnie z daleka?
Matka
- jej dłonie silnie pomarszczone
Kładąc kamień na kamieniu na rodziny łonie,
Wtulają mnie mocno w matczyne piersi,
Ukazując codziennie horyzont szerszy.

Serce Matki w cztery strony przedzielone
Cztery strony obcego świata mi ukazuje.
Serce Matki wysoko w górę uniesione
W niezliczonych barwach moją świadomość maluje.
Czerń i biel razem się mieszając,
Życie szarym potrafią uczynić.
Jednak kilku barw do niego dodając,
Cały świat możemy w lepszy zmienić.

Którędy pójdę, wszystko ode mnie zależy,
Ktoś jednak za mnie pierwszy krok postawił,
I za to szacunek mu się należy…

Komentarze (0) »

przyzwyczajam filiżankę
do bycia dnem morza czarnego

by dodać otuchy
szepcę jej do ucha “nie pękaj”

a ona słucha
przyzwala na wykorzystanie
bym nacieszył się dymkiem kofeiny
plamiąc jej czystość

Komentarze (4) »

Idę po nici Miłości,
Lecz ilekroć o tym myślę,
Tracę grunt, spadam w dół,
Nie upadam…
Nadzieja, podaję mi swą dłoń,
Trwam i wierze,
Jak Piotr też wątpię,
Wtedy tonę…

Słabej wiary, czemuś zwątpił?
Odwagi, to Ja..
Chodź!

Komentarze (0) »