poezja.koscian.net

Wzrok Twój rozlany na blacie namiętności
Ujmuje mi ciężarów, dodaje czułości.
Lekkie słowa, pełne trwałości i czaru
Doprowadzają mój umysł do dziewiczego stanu.
Lekkie słowa… wszystkie je pamiętam.
Pływały jak szalone wokół mojej duszy,
Wirując i tańcząc nie dawały spokoju.
Przysiągłbym, że śpiewały,
lecz czy kto inny je słyszy?
Serce moje tętniło życiem, jak parki w maju,
Drzewa wciąż szepczą lekkie słowa…
Wszystkie je pamiętam.
Pragnę stać wciąż u Twego boku,
Lecz ta bliskość nas od siebie oddala.
Błądzimy w tym samym obłoku,
Choć tak bardzo się staram,
By wreszcie wyjść z tego mroku,
Pocałować i powiedzieć “kocham”…

Komentarze (0) »

Dziś jest święto zakochanych,
Nie szczędź uczuć, nawet tych małych.
Ukaż je jak mocno tylko potrafisz,
Zanim tak wspaniałą okazję przegapisz.
Ja przy Tobie zawsze duchem będę
Jako dobry przyjaciel za Tobą pójdę…

>< Moje serduszko, choć malutkie
Dziś patrzy wprost w Twe oczka śliczniutkie.
Ach, w tym blasku utonąć można,
Popaść w rozkosz bezgraniczną.
Troszkę miejsca dla mnie w nich zostaw,
By ta więź stała się bardziej apetyczną...

>< Twój uśmiech jest dla mnie wszystkim,
Ogrzewa serduszko, rozpala zmysły.
Jest dniem i nocą w mym życiu króciutkim.
Co dzień modlę się, by te czary nigdy nie prysły,
Byś wreszcie promyk w ciemności ujrzała
I najmocniej w życiu mnie pokochała...

><

Dla Ciebie... przejść drogę usłaną cierniami,
Krwią malować szlak poświęceń i miłości.
Pragnę z niego czerpać uczucie pełnymi garściami,
Nigdy nie czuć tak wielkiej sentymentalnej nagości.
Oby słowa magiczne zniszczyły mór rosnący między nami!
Dla Ciebie... o Tobie... to wszystko z miłości.

Komentarze (0) »

Gdybyś, choć raz chciała ze mną porozmawiać…
Gdybyś, choć raz na miłość szansę mi dała…
Milczenie nigdy nie było wyjściem,
Lecz dla Ciebie zawsze było ucieczką.
Nadzieja gasła jak te światła,
Przez które kroczyłem ze swoją teczką,
Pełną wiary, miłości i poświęcenia…

Komentarze (0) »

O nieznana siło,
co sercem moim władasz!
Czyż śmierci jesteś zarazą,
Oddechem bez powietrza?

O wierna tęsknoto,
Co smutkiem mnie napełniasz!
Czyż życia jesteś zagładą,
Trucizna dla spragnienia?

O wieczna miłości,
co serce moje żądasz!
Jakżeś to uczynić mogła,
Że dwa serca, to życie jedno?!

Komentarze (0) »

O Golgoto moich wspomnień
O Golgoto moich przyszłych dni
Bądź łaskawsza
Litościwsza
Nie karz śmiercią doskonałą
Samotnością człowieczeństwa

Komentarze (0) »

październikowe popołudnie
a w parku zmierzcha
jesień niemiłosiernie
nokautuje resztki lata
tylko ławka jakby ta sama
w niemym przytuleniu
w cichym poszumie liści
zawieszamy wspomnienia
feromony, przyjaciele sprzed lat
mocnym uściskiem
cztery dłonie w wianek splatają
- bezgłośne pocałunki
dziękują za lata minione
- ogniki w oczach wymownie dopowiadają resztę…
- opodal, na ławeczce
żywy obraz
swawolnej, dzikiej namiętności
to młodość opleciona bujnym warkoczem
częstuje rozkoszą - bezwstydnie
sprzedając intymność…
- na niebie skwapliwie
przedziera się płomyk
chmurna gondola
utuli go do snu
- miarowe tykanie zegara
odmierza nam czas…
- pójdźmy!
- z nowym dniem
powolnymi krokami
pospacerujmy w nieznane nam jutro
oby do następnych jesieni…

Komentarze (0) »